Para este mes de abril propuxemos un clásico da literatura universal: Washington Irving. A lenda de Sleepy Hollow e unha escolma de relatos curtos deste autor romántico, publicados en galego como «A lenda de Sleepy Hollow e outros relatos» por Urco Editora, con tradución de Cristina Felpeto García. Este libro foi o primeiro liberado baixo licenza Creative Commons por esta emerxente editorial galega. Podedes baixalo en formato txt no blog de Urco Editora, ou tomar o pdf que fixemos para ler no club. O libro tamén pode mercarse en papel nas librarías.
Lembrade, a vindeira reunión é o mércores 21 de abril ás 20.00 horas. Vémonos!
7/4/10
Reunión do 07/04/2010
Desta volta xuntámonos novamente no local da biblioteca da EOI de Ferrol (lembrade que o club está aberto a quen queira vir e compartir cada quince días, os mércores ás 20.00 horas... estades convidad+s!)
Até o de agora a secuencia dos libros escollidos foi: «Corredores de sombra» de Agustín Fernández Paz (Xerais) en xaneiro; «Ollos de auga» de Domingo Villar (Galaxia) en febreiro; e «Dime algo sucio» de Diego Ameixeiras (Xerais) en marzo.
Hoxe falamos deste último libro. Ademáis de compartir impresións entre nós, lemos algúns treitos da novela e comentamos aspectos como a interacción que se establece entre as personaxes (entre elas ou consigo mesmas!) ou coa cidade, que está sempre ao fondo.
Tamén trouxemos da casa reflexións en clave literaria, recollendo os trazos dalgunhas personaxes da novela. Nuwanda, por exemplo, tomou a personaxe do taxista para deixar un inquedante retrato das persoas normais, esas coas que cruzamos dez veces ao longo do día... esas que poderían sermos ti... ou eu. Pedro recolleu as personaxes das mozas adolescentes, e amalgamou nunha narración breve as inquedanzas dunha rapaza que vive aprisonada entre o insti e a disco dos domingos; entre a inseguridade do que dirán e o abrollar do amor xuvenil... a ver se un día destes podemos pendurar eses textos acó.
Tamén falamos, entre unha manchea de cousas, das ligazóns e referencias con outros autores e obras do contorno literario e audiovisual: a novela respira da realidade cotía, dura e ruda realidade. Con capítulos curtos en extensión pero de lectura densa coma o Iridio, «Dime algo sucio» déixase ler e convida a reler... quedamos con ganas de máis Diego Ameixeiras, 100% recomendado. De seguro retomarémolo máis adiante no club coa súa serie do detective Horacio Dopico.
Até o de agora a secuencia dos libros escollidos foi: «Corredores de sombra» de Agustín Fernández Paz (Xerais) en xaneiro; «Ollos de auga» de Domingo Villar (Galaxia) en febreiro; e «Dime algo sucio» de Diego Ameixeiras (Xerais) en marzo.
Hoxe falamos deste último libro. Ademáis de compartir impresións entre nós, lemos algúns treitos da novela e comentamos aspectos como a interacción que se establece entre as personaxes (entre elas ou consigo mesmas!) ou coa cidade, que está sempre ao fondo.
Tamén trouxemos da casa reflexións en clave literaria, recollendo os trazos dalgunhas personaxes da novela. Nuwanda, por exemplo, tomou a personaxe do taxista para deixar un inquedante retrato das persoas normais, esas coas que cruzamos dez veces ao longo do día... esas que poderían sermos ti... ou eu. Pedro recolleu as personaxes das mozas adolescentes, e amalgamou nunha narración breve as inquedanzas dunha rapaza que vive aprisonada entre o insti e a disco dos domingos; entre a inseguridade do que dirán e o abrollar do amor xuvenil... a ver se un día destes podemos pendurar eses textos acó.
Tamén falamos, entre unha manchea de cousas, das ligazóns e referencias con outros autores e obras do contorno literario e audiovisual: a novela respira da realidade cotía, dura e ruda realidade. Con capítulos curtos en extensión pero de lectura densa coma o Iridio, «Dime algo sucio» déixase ler e convida a reler... quedamos con ganas de máis Diego Ameixeiras, 100% recomendado. De seguro retomarémolo máis adiante no club coa súa serie do detective Horacio Dopico.
1/4/10
Estamos a ler... Dime algo sucio, de Diego Ameixeiras
Traio hoxe un treito da novela que estamos a ler, Dime algo sucio de Diego Ameixeiras, que por certo é tamén un dos primeiros ebooks de Xerais.
Escollín o capítulo 64 (descargar en pdf) do cento que compoñen o libro. Ben podería ser o capítulo ventral, no que despeza de vez esoutra grande personaxe da novela que é a cidade de Oregón: polo seu leucémico rego sanguíneo flúen as persoas e tecen as historias como a de Marta Nóvoa...
De seguro que quedades enganchad+s ;)
XP
Escollín o capítulo 64 (descargar en pdf) do cento que compoñen o libro. Ben podería ser o capítulo ventral, no que despeza de vez esoutra grande personaxe da novela que é a cidade de Oregón: polo seu leucémico rego sanguíneo flúen as persoas e tecen as historias como a de Marta Nóvoa...
De seguro que quedades enganchad+s ;)
XP
28/3/10
Saúde e terra
Olá a todas e a todos, eu tamén son un membro de este clube de lectura en galego que é pioneiro na cidade de Ferrol. Xa temos lido tres títulos de tres autores galegos e a nosa voracidade non ten límite. Así que xa vos podedes poñer as pilas escritores da Galiza se nos queredes dar feito. Porque ademáis e a proposta de un dos "mosqueteiros" do clube tamén imos a comezar a escribir. Tentaremos para o próximo 7-04, día da nosa próxima reunión, perfilar unha personaxe literaria, unha moza galega adolescente e contemporánea. Vos animades?
Parabéns a Diego Ameixeiras pola súa obra:"Dime algo Sucio" na que recolle pinceladas de moitas das tribus que habitan as cidades galegas tanto na superficie como nos submundos. E donde asistimos a unha procesión de sentimentos en estado puro, sen peneirar,no seo de unha sociedade hipócrita que viaxa a toda velocidade e bota fora a todo o que non partilla os seus valores. Foi moi doada de ler e mesmo eu tería baixado un chanzo máis para desvendar as moitas miserias que habitan en nós. Saúde e terra.
Pd. O meu nome literario é Nuwanda.
Parabéns a Diego Ameixeiras pola súa obra:"Dime algo Sucio" na que recolle pinceladas de moitas das tribus que habitan as cidades galegas tanto na superficie como nos submundos. E donde asistimos a unha procesión de sentimentos en estado puro, sen peneirar,no seo de unha sociedade hipócrita que viaxa a toda velocidade e bota fora a todo o que non partilla os seus valores. Foi moi doada de ler e mesmo eu tería baixado un chanzo máis para desvendar as moitas miserias que habitan en nós. Saúde e terra.
Pd. O meu nome literario é Nuwanda.
24/3/10
DÍA DE LECTURA
Pois chegou o día da reunión do noso club e, como non, comentamos o libro "Díme algo sucio" de Diego Ameixeiras.
Empezamos polo principio: o autor. A verdade é que para nós era un autor descoñecido (agás para X.P. que foi a persoa que nolo recomendou) pero lelo resultounos a todos unha tarefa agradable e fácil.
A linguaxe é sinxela, accesible e moi cercana á lingua que se usa nas rúas. Algún de nós aprendimos termos novos coma cabicha e algún que outro mais.
A división do libro en capítulos curtos (cada un deles dedicado a unha personaxe) fai que a lectura sexa rápida. Quedámonos abraiados polas descripcións que o autor fai de tódalas personaxes pero en concreto das que aínda andan pola adolescencia. De feito, resultáronnos tan precisas esas descripcións que decidimos asumir unha tarefa (voluntaria, que ninguén se pense que voltamos ós tempos do instituto) na que trataremos de imitalo. Teremos que traer unha pequena redacción describindo un típico adolescente galego.
E ademais, fíxosenos tan curto o tempo de reunión que voltaremos a falar deste libro na seguinte:
- trataremos de falar algo mais deste autor galego
- cada un de nós falará dalgúnha personaxe concreta (eu falarei de Ánxela e R.G. falará do taxista, ¿quén mais se anima?)
- temos tamén a tarefa voluntaria da redacción que vos dicía antes
En fin, se algún de vós xa o leu ou animase a facelo, por favor, non sexades tímidos e deixade comentarios. Ou podedes vir á Biblioteca da Escola de Linguas de Ferrol o próximo día 7 de abril ás 20:00 horas.
Esperámosvos!!!!!
Empezamos polo principio: o autor. A verdade é que para nós era un autor descoñecido (agás para X.P. que foi a persoa que nolo recomendou) pero lelo resultounos a todos unha tarefa agradable e fácil.
A linguaxe é sinxela, accesible e moi cercana á lingua que se usa nas rúas. Algún de nós aprendimos termos novos coma cabicha e algún que outro mais.
A división do libro en capítulos curtos (cada un deles dedicado a unha personaxe) fai que a lectura sexa rápida. Quedámonos abraiados polas descripcións que o autor fai de tódalas personaxes pero en concreto das que aínda andan pola adolescencia. De feito, resultáronnos tan precisas esas descripcións que decidimos asumir unha tarefa (voluntaria, que ninguén se pense que voltamos ós tempos do instituto) na que trataremos de imitalo. Teremos que traer unha pequena redacción describindo un típico adolescente galego.
E ademais, fíxosenos tan curto o tempo de reunión que voltaremos a falar deste libro na seguinte:
- trataremos de falar algo mais deste autor galego
- cada un de nós falará dalgúnha personaxe concreta (eu falarei de Ánxela e R.G. falará do taxista, ¿quén mais se anima?)
- temos tamén a tarefa voluntaria da redacción que vos dicía antes
En fin, se algún de vós xa o leu ou animase a facelo, por favor, non sexades tímidos e deixade comentarios. Ou podedes vir á Biblioteca da Escola de Linguas de Ferrol o próximo día 7 de abril ás 20:00 horas.
Esperámosvos!!!!!
19/3/10
CLUB DE LECTURA EN GALEGO

Xa que a Xunta está a reduci-lo espazo da lingua galega na educación e nas institucións, o mellor é apoiar o noso idioma dun xeito individual.
Por iso, uns amigos e mais eu decidimos reunirnos cada quince días na biblioteca da Ecola de Linguas de Ferrol para comentar os libros que imos lendo (en galego, of course).
O libro que estamos a ler é Díme algo sucio de Diego Ameixeiras (Ed. Xerais).
Por iso, uns amigos e mais eu decidimos reunirnos cada quince días na biblioteca da Ecola de Linguas de Ferrol para comentar os libros que imos lendo (en galego, of course).
O libro que estamos a ler é Díme algo sucio de Diego Ameixeiras (Ed. Xerais).
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
